عصاره...........شعر......عبد عجیب........257

هو

                     

عبد عجیب

در عبادت چو شتر مرغیم ما         با خدا هم بر سر جنگیم ما

مارماهی صفتیم در بندگی             لیک نه اینیم و نه انیم ما

کار را بهر خدا نامیده ایم           دستگیر نفس هفت رنگیم ما

یک عمل مقبول گر می داشتیم     صاحب گنج عظیم بودیم ما

خلط مبحث ناتوانی بشر     بین که چارنعلی به گل ماندیم ما

درتظاهر با خدا تاخت زدیم     در عمل زجیب خلق راندیم ما

شاکرم بر درگهش اینک به جدّ     اینچنین عبد عجیب دیدیم ما

ظرجوهر(ر.ظفری)

                     

هو

عصاره..........شعر.........قانون تجارت............256

هو

                       

قانون تجارت

با خدا تاخت زدی مزد زخلقش مَسِتان      ناجوانمردیست ستاندن ز دو جا یک بِسِتان

جنس دادی به خدا ،مردم چرا؟                             نَبوَد این رسم تجارت ای دغا

عبد حقّ أجرت ز حقّ گیرد همی                          دور بنما خویشتن از ما و منی!

جان و مال در راه حقّ دادی .چرا؟                            می ستانی أجرت از خَلقِ خدا؟

یک عمل را چند کس بفروختی؟                          عمر بر بادست جهانرا سوختی!

اینچنین کلّاش ،کلاهبردار، که دید؟!                    عقل پرّانید ز سر ، هوش آن ندید!

الغرض عابد و تاجر نه توئی!                                حاصل اغوای ابلیسی ،نوئی!!!

ظرجوهر(ر.ظفری)

                      

هو

عصاره.............دوبیتی.........گوهرناب............255

هو

                  

گوهرناب

زیبندۀ زیبایی دادار نباشد                       انکس که دلش پاک ز اغیار نباشد

خورشید گرفت تلاءلویی زان گوهر ناب       تاصبح قیامت جوهرش تار نباشد

ظرجوهر(ر.ظفری)

                  

هو

عصاره...........شعر....پالاندوز.......254

هو

                   

پالان دوز

آب شور این دنی آن شما نی آن ما              عشق و عرفان و محبّت آن ما

حرص و آز و چشم تنگ آن شما                  بخشش و جود و کرم ارزان ما

سرقت اموال مردم با شما                                دستگیری ز یتیمان آن ما

نقش سلّاخ ،میرغضب آن شما                     شغل پالان دوزی یکسر آن ما

کِشتن بذر نفاق آن شما                                وحدت و کثرت تمامی آن ما

اشک بر چشمان نهادن ز شما                        شادی و عمق لطافت آن ما

جمع اصنام یکسر ارزان شما                          غمزۀ معشوق تمامی آن ما

طرب و باده و می حیف ز شما                      گاه حبط ایضا"رسد کیف آن ما

ظرجوهر(ر.ظفری)

 

                  

هو

عصاره...........شعر........صبر........253

هو

                       

صبر

بقدر چینه دان دانش نصیر ست     وگر اینرا ندانی فهم اسیرست

به هرکس قدر فهمش داده است دوست     مکن پتک و مشو آوار نه نیکوست

به غیرش ماسوا خوار و قلیلست     کنی درک ورنه ذهنت بس علیلست

توکز یک دانه ارزن مست گردی     یقین با جوز و گندم پست گردی

ابد دارد فراوان چینه دان پُر     چو خوردند سوی ابلیس ناگهان سُر

علاج ظرف کوچک صبر آمد                      صبوری بر زمینت ابر آمد

ببارد ار صبوری بر زمینت                ترا آن دانه ها رزقند و زینت

به صبر اسرار خلقت کن شکوفا         صبوران را سزا ست خلعت ز زیبا

ظرجوهر(ر.ظفری)

                      

هو

عصاره..........شعر............شهر آرزوهام........252

هو

                         

شهر آرزوها

بهشت آنجا که آزاری نباشد     کسی را با کسی کاری نباشد

کند پرواز نظر در آسمانش     خفقان ، حصر در آن جاری نباشد

بود آزاد درونش انتشارات                زکات علم با ضجری نباشد

ز زندان و غُل و زنجیر جورش     جهان آسوده بل باری نباشد

کنند تعریف ارزش را به واقع          تجارت خاص اغیاری نباشد

مشاغل نو به نو فتّ و فراوان     ز بهر یافتنش عُسری نباشد

دغل دوستان روان گردند به خانه     به میخانه دگر ناری نباشد

گل و بلبل ،قناری شاد و خرّم     به چشم اشک و به دل زاری نباشد.

ظرجوهر(ر. ظفری)

 

                        

هو

عصاره...........دوبیت.......نیرنگ.........251

هو

                           

نیرنگ

فقرست نمادش دشمنی ،جنگ     مصنوع ید جاهل هفت رنگ

آفت فضیلت بشر باد                 زو دور شو وز هر جهل و نیرنگ

ظرجوهر

                           

هو

عصاره.........دوبیتی.........شوم جَلَب.............250

هو

                          

شوم جَلَب

مجوّز بهر کفن و دفن طلب کرد     ز کشته شام رنگین تا حلب کرد

نگون بخت است بشر قاعده اش بین     چه تقدیرها کزان شوم جلب کرد!

ظرجوهر

                         

هو

عصاره........شعر.......دشمن.........249

هو

                  

دشمن

سخن اینجاست دشمن ناشناسیم     به رزم اندر شویم لیک  آس و پاسیم

تمام ملک آن اوست دانی                          نماند آخر به کس این زندگانی

همی دانی  که مالک حیّ و باقیست                   چنین تاختن شدن آوار سزا نیست

همی دانی  تراست رزقی  معیّن                         نهاده بر کفت آنرا به هر فنّ

همی دانی  درون هر که قاضیست              وورا نامند وجدان نی مجازیست

همی دان دشمن هر کس درونیست             برین اصل کارزار و جنگ  جنونیست

دشمنی و جنگ نماد فقرست                               مصنوع ید جاهل دهرست

دشمن متراش مباد زیبا                                      بر نفس بپوش زحلم دیبا

دشمن درون شناس ببندآر                                وز جهل مکن جهان گرفتار

در محضر حیّ و یکّه تازی !                           با شیر  و دمش مکن تو بازی!

 

ظرجوهر(ر.ظفری)

 

                 

هو

عصاره...........شعر...........جانور...........248

هو

                       

باورمظلوم

نانوشته حکم اجراء چون کنند ؟          حکم بی قاضی ، انشاء چون کنند؟

دون قاضی ،محکمه ،گزمه و حکم          بی گنه را سخت افشاء چون کنند؟

بوالعجب مسرور و مملوّ ز پلشت                  بر بشر خیرات  آباء چون کنند؟ 

گرگ طینت لیک در دلقی متین                فاسقان زین جور مبرّاء چون کنند؟

کس ندیدمرقومه ای زین جانور                  کین همه زشتی تمنّاء چون کنند؟

صاحب وهن ز وجاهت عاری است          بحر افساد و جنایت گو امحاء چون کنند؟  

یار بادا یاور مظلوم و بس                   شاهد ار ظاهر کند اغیار اخفاء چون کنند؟ 

پیرو هر امر زشت و ناپسند بادا لیک               مشق اهل دل ،املاء چون کنند؟

حقّ زیر دستان بمالند با لگد ؟                 گاه تفهیم دررسدونگه  اخفاء چون کنند؟   

ظرجوهر(ر.ظفری)

                       

هو

عصاره..........شعر..........شمایل...........247

هو

                      

شمایل

شدم مبهوت خوناشام اینسان       علیه صنعت و عشق ،شمله انسان

کند پنهان ادلّه نزد قاضی                      بسان سلفِ خونخوارِ ماضی

ز انشاء مفاسد بیم دارد                         تنی چند نوچه جرأت نیم دارد!

ز اوصاف جوانمردان بری باد                          وزو بیزار اجنّه هم پری باد

کتابت نزد وی منفور آمد                              قیاس هُم اضلّ مسرور آمد

برِ نااهل سر تکریم دارد                              ز انشاء و کتابت بیم دارد

ببُرّد حکم بی قاضی و حکمت             کند اجراء همان حکم در قساوت

چه ها کرد این شمایل با امانت              موءیّد جانیان راست در خیانت

ظرجوهر(ر.ظفری)  

                      

هو

عصاره.........شعر..........ادب2........246

هو

                        

ادب2

صراط مستقیم اندر ادب بود           فلاح و رستگاری در ادب بود

ادب دیرینه زسم خلقت امد          کجاوه،محمل حقّ در ادب بود

شروع خیر و شرّ روز الست دان     تمرّد زشت بزرگی در ادب بود

ز آداب ادب برگیر خوشه                   چو زیبایی  زیبا در ادب بود

عجب هنگامه ای قانون و نظم بین     به تامّ دنیا و عقبی در ادب بود

ز چشم دیدیم ره انکار رفتیم     همی تامّ قد و قامت در ادب بود

صغر اکبر نشد رُستن مبادش         چو اوّل شرط رُستن در ادب بود

شدم جویا من از اسرار خلقت    نشان عشقِ مُشگین در ادب بود

نمودم مسالت سر چشمۀ خیر           مهیّا کلّ حیرت در ادب بود

ظرجوهر (ر.ظفری)

 

 

 

                        

هو

عصاره.......شعر...........هُدهُد..........245

هو

                     

هُدهُد

جوزبادا نزد قاضی بیشمار               لیک دارد عدّه وین باد  آشکار

غیبت هدهد بدید سلطان وقت         زان رعایا را فراخواند گرد تخت

عرضه دارد گر دلیل غیبتش                   نزد ما محفوظ باد امنیّتش

می دهد او یا دلیل یا گردنش            بی دلیل هرگز مباد او با  منش

حاکم وقت غیبت هدهد بدید     خواست از وی پاسخی وز پی حدید

صدر نشینی رسم و آئین بایدش     غفلت از صدر بر زمین می سابدش

  جوز اعمالت شمار لیل و نهار                غیبت هدهد نبینی باد  عار 

باش سلطان حاکمی بر گرگ و میش          وا ستان پاسخ ز گرگ نفس خویش 

        ظرجوهر(ر.ظفری)

                    

هو

 

 

 

 

 

 

عصاره...........شعر.........طلب.............244

هو

                     

طلب

بود با بضاعت کبیر و هُمام              چکد از صغیر فقر و خون در نیام

ز جهد و تلاش نابرد بهره ای             به خنجر توسل  زند نعره ای

دمادم غنیمت شماریم دم               سواری به غفلت مده دم صنم

ز انسان و دانه تو غافل مشو                   بکار و بپرور بران جزم شو

ز بی دانشی غفلت اید خبر            ز جمع جهات سوی تو حمله ور

بزن تکیه بر ذات یکتای دوست     طلب کن به بخشش نه کس جای اوست

کشیم دست ز انکار حقّ بی امان      به کردار و پندار و گفتارمان هر زمان

ظرجوهر(ر.ظفری)

 

                     

هو

عصاره.............شعر...........فرقه ..........243

هو

                    

فرقه

تشکیک  مکن جمعی در اوج کلکند       اشکال مکن به پوچ پرستان محکند

غرق در عمق قساوت عدّه ای             اشکال مکن ار برخی طائی صفتند

زندگی صحنۀ باورهای ناب                      اشکال مکن عدّه ای در مرارتند

هر چه بود و هست ربّ العالمین                کلّ دغلکاران  در اوج محنتند

کشتن و هشتن ز بر برداشتن         اشکال مکن در اصل و فرع بی نمکند

بر کهان و بر مهان نقصی مباد     نقص و عیب خویش به کیش بگذاشتند

شبهه ای در ربّ مباد هرگز مجوی         عیب خویشتن را ز ربّ انگاشتند!!!

ظرجوهر(ر.ظفری)

                    

هو

عصاره.............شعر.........قلیل..........242

هو

                        

قلیل

قلیلی هبه کردی این شدیم ما       وگر کثرت بدادی چون شدیم ما

زمین و آسمان و مکنت و مال     بود حاصل چنین آشفته احوال

گمان رفت کوهها پیشی گرفتند     ز مسئولیت انس ،خویش گرفتند

ظلوم بنشست درصدر همچو شاهین     نه انصافست جهولا" به بود زین

به بیت عاریه گل کاشته ایم دوست     چه بیرق جاودان افراشته ایم دوست!

درین دیر خراب مارا فریفتند          مقصّر ما بُدیم زنهار گریختند

نکردیم عاقبت سنجی و فکرت     چو شیر مادرست حلّ،درد و محنت

ظرجوهر

                        

هو