هو

                       

قانون تجارت

با خدا تاخت زدی مزد زخلقش مَسِتان      ناجوانمردیست ستاندن ز دو جا یک بِسِتان

جنس دادی به خدا ،مردم چرا؟                             نَبوَد این رسم تجارت ای دغا

عبد حقّ أجرت ز حقّ گیرد همی                          دور بنما خویشتن از ما و منی!

جان و مال در راه حقّ دادی .چرا؟                            می ستانی أجرت از خَلقِ خدا؟

یک عمل را چند کس بفروختی؟                          عمر بر بادست جهانرا سوختی!

اینچنین کلّاش ،کلاهبردار، که دید؟!                    عقل پرّانید ز سر ، هوش آن ندید!

الغرض عابد و تاجر نه توئی!                                حاصل اغوای ابلیسی ،نوئی!!!

ظرجوهر(ر.ظفری)

                      

هو